Plexus စတီမျူလေရှင် ဆိုက်ဒ်နီဒယ်သည် အာရုံကြောပိတ်ခြင်းကုသမှုတွင် အဘယ်ကြောင့် အရေးကြီးသနည်း။

ပလက်စပ်စတီမျူလေရှင် အပ်သည် အချိန်နှင့်တစ်ပါတည်း အာရုံကြောများကို ပစ်မှတ်ထားသည့် နည်းလမ်းဖြင့် တည်နေရာဖော်ပေးနိုင်ခြင်း

လျှပ်စစ်တည်နေရာဖော်ခြင်း အလုပ်လုပ်ပုံ - ကြွက်သားတုံ့ပြန်မှုကို အတိအကျရှိသော ဇီဝကမ္မဖော်ပြချက်များသို့ ပေါင်းစပ်ပေးခြင်း

လျှပ်စစ်အတိမ်အနက် သတ်မှတ်ခြင်း (Electrolocation) သည် ပလက်ဆပ် စတီမျူလေတာ (plexus stimulator) ဟုခေါ်သည့် အထူးပြုထိပ်တွင် လျှပ်စစ်စီးကြောင်းအနည်းငယ် (မိုင်လီအမ်ပီယာ ၀.၂ မှ ၀.၅ အထိ) ကို ဖောက်သည့် နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ ဤလျှပ်စစ်စီးကြောင်းကို အာရုံကြောအနီးတွင် ဖောက်လျှင် ကြွက်သားများ ကုန်းခြင်းဖြစ်ပေါ်လာပါသည်။ ဥပမါအားဖဲ့လျှင် အောက်ပိုင်းကျောရိုး အာရုံကြောပိတ်ခြင်း (lumbar block) လုပ်ဆောင်မှုအတွင်း မက်စ်တီစ် (quadriceps) ကြွက်သားများ ကုန်းခြင်းကို များသောအားဖဲ့ မြင်တွေ့ရပါသည်။ ဤကြွက်သားကုန်းခြင်းများသည် ဆေးသွငေးမှုမှု မပြုလုပ်မီတွင် ဆရာဝန်များအား မှန်ကန်သည့်နေရာသို့ နီးစပ်လာကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြသပေးသည့် အထောက်အထားများဖြစ်သည်။ အမှတ်အသားများအပေါ်တွင်သာ အောက်နှစ်သော နက်ရှိုင်းမှုကို ခန့်မှန်းရန် မလိုအပ်ဘဲ၊ လျှပ်စစ်အတိမ်အနက် သတ်မှတ်ခြင်းသည် ရှုပ်ထွေးသည့် အာရုံကြောလက္ခဏာများကို ဆရာဝန်များ မြင်နိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် ခံစားနိုင်ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည့် အရာများအဖြစ် ပေါ်လောက်စေပါသည်။ သုတေသနများအရ ဤနည်းလမ်းကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအောင်မြင်မှုနှုန်းသည် ရှေးရိုးစွဲ အမှတ်အသားအသုံးပြုခြင်းသာ အခြေခံသည့် နည်းလမ်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ပထမအကြိမ်တွင် အောင်မြင်မှုနှုန်း ၃၂% ခန့် ပိုများသည်ဟု တွေ့ရှိရပါသည်။ လူနေမှုအဆင်ပေါင်းမှုနှင့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်း အကောင်အထောက်မှုကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားလျှင် ဤအချက်သည် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။

အထူးပြုထားသည့် ရှဲ့မှုန် (Insulated Shaft) ဒီဇိုင်း – အထူးသဖြင့် လျှပ်စစ်စီးကြောင်းကို အမှန်ကန်စွာ ပေးပေးနိုင်ရန်နှင့် အမှားအမှင် အဖြစ်မှုများကို အနည်းဆုံးဖြစ်အောင် လုပ်ဆောင်ရန်

လျှပ်စစ်စီးကြောင်းကို အထုပ်ဖော်ထားသော ချောင်းမှုန်းတ်၏ အစိတ်အပိုင်းများသည် လျှပ်စစ်စီးကြောင်းကို အထုပ်ဖော်ထားသော လျှပ်စစ်စီးကြောင်းကို ဖော်ပေးသည့် အဆုံးသွဲ့နေရာ (အများအားဖြင့် ၁ မီလီမီတာခန့် သို့မဟုတ် ထိုထက်တိုသည်) သို့သာ စီးစေပါသည်။ ဤသို့ဖော်ပေးခြင်းဖြင့် လျှပ်စစ်စီးကြောင်းသည် အနီးရှိ အသားအမှုန်များသို့ ပျံ့နှံ့ခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးပါသည်။ ဤဒီဇိုင်းသည် ၁ မီလီမီတာမှ ၂ မီလီမီတာအထိ အလွန်သေးငယ်သော ဧရိယာမှ စီးကြောင်းကို ဖော်ပေးသည့် လှုံ့ဆော်မှုကို ဖန်တီးပေးပါသည်။ ဤသို့ဖော်ပေးခြင်းဖြင့် ကြွက်သားတုံ့ပြန်မှုများသည် ချောင်းမှုန်း၏ အဆုံးသွဲ့နေရာသည် အာရုံကြောများနှင့် အတိအကျ ဘယ်လောက်နီးစပ်နေသည်ကို ပြသပေးပါသည်။ ထို့အတူ ဝေးကွာသော နေရာများမှ သို့မဟုတ် သေးငယ်သော အကြောင်းပြချက်များဖြင့် အလွန်အမင်း လှုံ့ဆော်ခံရသည့် နေရာများမှ အချက်အလက်များကို ရယူခြင်းမှလည်း ကာကွယ်ပေးပါသည်။ ဤသို့သေးငယ်သော ဧရိယာကို အာရုံစိုက်သည့် ချောင်းမှုန်းသုံးခြင်းကြောင့် ဆရာဝန်များသည် မျှော်မှန်းထားသော အာရုံကြောများကို မှုန်းထားခြင်းမှ မှားယွင်းသော အပေါ်ယံအဖြေများကို နည်းပါသည်။ ထို့အတူ သွေးကြောများကဲ့သို့သော အနီးရှိ ဖွဲ့စည်းပုံများကို မတော်တဆ လှုံ့ဆော်မှုများသည်လည်း သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားပါသည်။ Anesthesia & Analgesia ဂျာနယ်တွင် ထုတ်ဝေသည့် လေ့လာမှုများသည် ဤအချက်ကို အားပေးပါသည်။ ထိုလေ့လာမှုများတွင် မလိုလားအပ်သည့် လှုံ့ဆော်မှုများသည် ၄၁% ခန့် လျော့နည်းသည်ဟု ဖော်ပြထားပါသည်။

ပလက်စပ် ပိုင်းခြားမှုများတွင် လှုံ့ဆော်မှုဖော်ပေးခြင်းဖြင့် နေရာသတ်မှတ်ခြင်းကို အထောက်အကူပြုသည့် အထောက်အထံ့များ

ပထမအကြိမ် အောင်မှုနှုန်းများ – လှုံ့ဆော်မှုချောင်းမှုန်း နှင့် အလွန်မြင်သုံးခြင်းသုံးခြင်းသာ လမ်းညွှန်မှု

ပလက်စပ်ကို အာရေးပေးသည့် အပ်နှင့် အလူထရာဆောင်းဒ်နည်းပညာကို ပေါင်းစပ်အသုံးပြုခြင်းဖြင့် ဘရေးရီရဲလ် ပလက်စပ် ဘလောက်များတွင် ပထမအကြိမ်တွင် အောင်မြင်မှုနှုန်းကို အလူထရာဆောင်းဒ်ကို တစ်ခုတည်းသုံးသည့်အခါနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ၁၅ မှ ၂၀ ရှိသည့် ရှုခ်အထိ မြင့်တင်ပေးနိုင်ပါသည်။ မကြာသေးမီက အုပ်စုဖွဲ့စည်းထားသည့် သုတေသနလုပ်ငန်းတွင် အထက်ကြောင်းပါ ဆူပြားကလေးဗီကူလာ ဘလောက်များတွင် ဆရာဝန်များက လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအတွင်း လျှပ်စစ်အတိမ်အနက် အသိပေးမှု (electrolocation feedback) ကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် အနက်ဆုံးအထိ ၈၈ ရှုခ်ခန့်သည့် အနက်ဆုံးအထိ ပထမအကြိမ်တွင် အနေစ်တစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ ဖြန့်ဖြူးနိုင်ခဲ့ကြပါသည်။ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးသည်လည်း ပိုမိုချောမွေ့လာပါသည်။ ဆရာဝန်များသည် အပ်ကို ထပ်ခါထပ်ခါ ရွှေ့ပေးစရာမလိုတော့ပါ၊ ထို့ကြောင့် လုပ်ငန်းစဉ်အတွက် အသုံးပြုသည့် အချိန်အလျှင် မှန်သည့် အချိန်အလျှင် ၇ မိနစ်ခန့် လျော့နည်းသွားပါသည်။ လူနာများသည်လည်း ယေဘုယျအားဖြင့် နှစ်သက်ဖွယ်မှု အနည်းငယ်သာ ခံစားရပါသည်။ ဤနည်းပညာကို အသုံးပြုသည့်အခါ လူနာများ၏ နှစ်သက်ဖွယ်မှုအဆင့်သည် မျှတသည့် အမြင်အာရေးပေး အကြိမ်အရေအတွက် (visual analog scale) တွင် ၂.၃ အထိ ဖြစ်ပါသည်။ ထိုနည်းပညာကို မသုံးသည့်အခါတွင် ၄.၁ အထိ ဖြစ်ပါသည်။ ဤရလေ့အရ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ပညာရှင်များအများစုသည် ဤပေါင်းစပ်နည်းလုပ်ငန်းစဉ်ကို ကျွန်ုပ်တို့၏ ဆေးကုသမှုတွင် အောင်မြင်မှုနှုန်း ပိုမိုမြင့်မားခြင်းနှင့် လူနာများက ပိုမိုလွယ်ကူစွာ လက်ခံနိုင်ခြင်းတို့ကြောင့် နှစ်သက်စွာ ရွေးချယ်လာကြပါသည်။

မော်တာတုံ့ပြန်မှု စံချိန်သတ်မှတ်ချက်များ (၀.၂–၀.၅ mA) သည် အာရုံကြောပိတ်ဆို့မှု၏ အစနှင့် ကြာချိန်ကို ယုံကြည်စိတ်ချရသော ကြိုတင်ခန့်မှန်းချက်များဖြစ်သည်

၀.၅ mA အထိ သို့မဟုတ် ထိုထက်နည်းသော မော်တာတုံ့ပြန်မှုကို အပိတ်ဆို့မှုအတွက် အကောင်မွန်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်မှုနှင့် အလွန်အမင်း သက်ဆောင်ပါသည်။ ၂၀၂၃ ခုနှစ်တွင် ပြုလုပ်ခဲ့သော မီတာ-အန်နာလီစစ် (meta-analysis) အချက်အလက်များအရ ဤအကွာအဝေးအတွင်း လျှပ်စစ်အာရုံကြောစမ်းသပ်မှုကို အာရုံကြောအာရုံချိန်အစ ပိုမြန်ခြင်း၊ ကြာချိန်ပိုရှည်ခြင်းနှင့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအောင်မွန်မှုနှင့် ဆက်စပ်နေကြောင်း တွေ့ရှိရပါသည်။

၀.၅ mA အထိ သို့မဟုတ် ထိုထက်နည်းသော လျှပ်စစ်စမ်းသပ်မှုသည် ဆဲလ်နှင့် အာရုံကြောကြား နီးကပ်စွာ ထိတွေ့နေမှုကို ဖော်ပြပါသည်။ ထို့ကြောင်းကြောင့် အာရုံကြောအာရုံချိန်အစ ၄၀% ပိုမြန်လာပြီး လိုအပ်သော ဒေသခ်ုပ်အာရုံကြောပိတ်ဆို့ဆေးပမာဏကို ၂၅% လျော့ချနိုင်ပါသည်— သို့သော် အက်န်န်န်ဇီစ် (analgesic) အကျော်အမော်ကြာချိန်ကို မထိခိုက်စေဘဲ။

လုပ်ဆောင်မှုစီစဥ်မှုကို အကောင်အထည်ဖော်ခြင်း - Plexus Stimulation Needle ကို ခေတ်မီ Neurostimulators များနှင့် ပေါင်းစပ်အသုံးပြုခြင်း

Plexus stimulation needle ကို ယနေ့ခေတ် neurostimulators များနှင့် တွဲဖက်အသုံးပြုလျှင် ဒေသခံအထုံးပေးခြင်း (regional anesthesia) လုပ်နည်းကို အပြည့်အဝ ပြောင်းလဲစေပါသည်။ ထိုသို့သော ပြောင်းလဲမှုကြောင့် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးသည် ပိုမိုခန့်မှန်းနိုင်ပါသည်။ ထို့အပြင် လုပ်ငန်းစဉ်သည် ပိုမိုထိရောက်စေပါသည်။ ထိုစနစ်တွင် ထူးခြားသော calibration လုပ်ဆောင်ချက်ရှိပါသည်။ ထိုလုပ်ဆောင်ချက်သည် အပ်ထည့်သည့်နေရာကို stimulator မှ ထုတ်လေးသည့် လျှပ်စစ်စီးကောင်းမှုနှင့် ကိုက်ညီစေပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဆရာဝန်များသည် ယခင်က အနေဖြင့် အနေအထားကို ခန့်မှန်းပြီး စမ်းသပ်ရသည့် အစား လျှပ်စစ်စီးကောင်းမှုကို အတိအကျ ညှိပေးနိုင်ပါသည်။ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်ပညာရှင်များအတွက် ဤသည်မှုန်းသည် အာရုံကြောများကို အမြဲတမ်း တိကျစွာ ရှာဖွေနိုင်ခြင်းကို ဖော်ပြပါသည်။ ထို့ကြောင့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများ၏ ကြာချိန်ကို လျော့နည်းစေပါသည်။ ထို့အပြင် စ surgical လုပ်ငန်းအတွင်း စိတ်ဖိစီးမှုကိုလည်း လျော့နည်းစေပါသည်။ အများအားဖြင့် အမှတ်အသားများ (landmarks) သို့မဟုတ် အလွန်အသုံးများသော ultrasound သာ အသုံးပြုသည့် ရှေးနည်းများသည် ဤကဲ့သို့သော ယုံကြည်စိတ်ချရမှုနှင့် အမြန်နှုန်းကို ပေးနိုင်ခြင်း မရှိပါသည်။

သ совместимость လမ်းညွှန်များ - အပ်၏ အသုံးပြုမှု သတ်မှတ်ချက်များကို Stimulator ထုတ်လေးမှုနှင့် ကိုက်ညီအောင်လုပ်ခြင်း (၂–၅ mA အတွင်း)

အကောင်းမွန်ဆုံးစွမ်းဆောင်ရည်ရရှိရန်အတွက် ဆိုက်ဒ်ထိပ်မှုန် (needle) အင်ဂျင်နီယာလုပ်ငန်းနှင့် အာရုံကြောမှုန်ခါမှုဖော်ပေးသည့်စက် (neurostimulator) ၏ အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ကိုက်ညီအောင် ညှိပေးရန် လိုအပ်ပါသည်။ ၂–၅ mA အထိ ကုသမှုအတွက် စံသတ်မှတ်ချက်အရ ဒီဇိုင်းထုတ်ထားသည့် ဆိုက်ဒ်ထိပ်မှုန်များတွင် အောက်ပါအချက်များ ပါဝင်ပါသည်။

• လျှပ်စီးမှု ပေါက်ကွဲမှု (current leakage) မှ ပစ်မှတ်မဟုတ်သည့် အသားစုများကို ကာကွယ်ရန်အတွက် ၀.၁–၀.၃ mm အထိ အွန်ဆူလေရှင်အထူ
• ၁ mm အထိ အရှည်ရှိသည့် တိကျစွာ ဖောက်ထုတ်ထားသည့် လျှပ်စီးစီးနေသည့် အဖျားများဖြင့် ၀.၂ mA အထိ နိမ့်သည့် လျှပ်စီးနှုန်းတွင်ပါ ယုံကုံစိတ်ချရသည့် အာရုံကြောမှုန်ခါမှုကို ပေးစေနိုင်ပါသည်။
• စိတ်ခေါ်မှုများသည့် ဖက်ရှီယာ (fascial) အလွှာများကို ဖောက်ထုတ်သည့်အခါတွင်ပါ လက်နက်ရှိသည့် အချက်အလက်များကို ထိန်းသိမ်းပေးနိုင်သည့် အချိန်နှုန်းန thấp (low-impedance) မျက်နှာပြင်အဖ покရေးတ်များ

ကိုက်ညီမှုမရှိသည့် ပစ္စည်းများကို အသုံးပြုခြင်းဖော်ပေးခြင်းသည် အတိမ်းအရှောင် (false negatives) သို့မဟုတ် အသားစုထိခိုက်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်သည့် အန္တရာယ်ကို မြင့်မားစေပါသည်။ သိပ္ပံနည်းကျလေ့လာမှုများအရ ကိုက်ညီသည့် အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို အသုံးပြုခြင်းဖော်ပေးခြင်းသည် လျှပ်စီးနှုန်းညှိခြင်းအချိန်ကို ၄၀% အထ do လျှော့ချပေးနိုင်ပါသည်။ ထို့အပေါ်အချက်အလက်များကို ပေးစေရန် အသစ်ထုတ်လုပ်ထားသည့် အာရုံကြောမှုန်ခါမှုဖော်ပေးသည့်စက်များတွင် ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းထားသည့် လျှပ်စီးထိတ်လန်းမှုကာကွယ်ရေး စီးကွင်းများ (shock protection circuits) သည် ဆိုက်ဒ်ထိပ်မှုန်ကို အများအားဖြင့် အရှိန်မြင်းစွာ တိုးမှုန်ခါမှု (dynamic needle advancement) အတွင်း ဘေးကင်းလုံခြုံမှုကို ထိရောက်စွာ မြင့်တင်ပေးပါသည်။

အဓိက အာရုံကြောစုများ (plexus) အတွက် လုပ်ထုတ်မှုအလိုက် အသုံးပြုမှုများ

လမ်ဗာ အာရုံကြောစု (Lumbar Plexus): အရေးကြီးဆုံးသည့် အဖြေအဖြစ် ချောင်းအုံ (Quadriceps) ကွေးခြင်း

အောက်ခါးပိုင်း ပလက်စပ် ပိုက်ခ် (lumbar plexus) ပိုက်ခ် ပိုမ်းခ်် (blocks) လုပ်ဆောင်ရာတွင် 0.2 မှ 0.5 မီလီအာမ်ပဲယ် (milliamps) အထိ ကြောင်းသော ကြွက်သား တုန်ခါမှု (quadriceps muscle twitch) ကို စမ်းသပ်တွေ့ရှိပါက ထိုအချိန်တွင် ဆိုက်ဗ် (L2 မှ L4) အာရုံကြောများအနီးသို့ အစ်ဂ်လ် (needle) ကို မှန်ကန်စွာ ထည့်သွင်းထားပါသည်။ ထိုတုန်ခါမှုသည် ပိုက်ခ် ပိုမ်းခ် (block) အောင်မြင်စွာ အလုပ်လုပ်မည်ဖူးဟု အဓိက ညွှန်ပ indicators အဖြစ် အသုံးများလာပါသည်။ အဘယ့်ကြောင့်နည်း။ လေ့လာမှုများအရ ထိုတုန်ခါမှုကို တွေ့ရှိပါက လူနှစ် ၁၀၀ တွင် ၉၅ ဦးခန့်သည် အကောင်းမွန်စွာ အာရုံကြောများ အားလုံး ပိုမ်းခ်ဖြစ်သော အခြေအနေကို တွေ့ကြုံရပါသည်။ ထို့အပြင် ဆေးပညာရှင်များသည် ထိရောက်မှုကို မထိခိုက်စေဘဲ အာရုံကြောများကို ပိုမ်းခ်ရန် အသုံးပြုသော ဆေးဝါးပမာဏကို အနက် ၃၀ ရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှုရှု......

ဘရေးချီယဲလ် ပလက်စပ် (Brachial Plexus): အက်ဆီလာရီ (Axillary) နှင့် ဆူပြာကလေးဗီကူလာ (Supraclavicular) ချဉ်းကပ်မှုများအတွက် ကွဲပြားသော လှုံ့ဆော်မှု ပရိုတိုကောလ်များ

လှုံ့ဆော်မှု ညှိနှိုင်းချက်တွေဟာ ခန္ဓာဗေဒအရ ဖြစ်ပျက်နေတာနဲ့ လူနာတစ်ဦးချင်းရဲ့ သီးခြား အန္တရာယ်တွေနဲ့ ကိုက်ညီဖို့လိုပါတယ်။ axillary block လုပ်တဲ့အခါမှာ လက်ချောင်းတွေ ခေါက်တာ၊ လက်ကောက်ဝတ်တွေ ကွေးတာလို အဝေးက လှုပ်ရှားမှုတွေကို ရှာတယ်။ 0.3 နဲ့ 0.8 mA ကြားက လျှပ်စစ်ကို သုံးတဲ့အခါပေါ့။ ဒီတုံ့ပြန်မှုတွေက ကျွန်မတို့ဟာ အလယ်ပိုင်း ဒါမှမဟုတ် အတောင်ပံ အာရုံကြောတွေအနီးမှာ ရှိတယ်လို့ ပြောပါတယ်။ Supraclavicular block တွေနဲ့ဆိုရင် တစ်ယောက်ယောက်ဟာ သူ့အကြားအစာရှူးခေါင်း (သို့) ရင်ဘတ်ကြွက်သားတွေမှာ 0.5 mA ထက်ပိုတဲ့ နှောင့်ယှက်မှုတွေရတယ်ဆိုရင် ဒါက frenian nerve ကို မထိခိုက်တာ ဖြစ်နိုင်တာပါ။ ဒါပေမဲ့ interscalene နည်းပညာတွေအတွင်းမှာ 0.2 mA အောက်ကို သတိထားပါ။ အကြောင်းက ဒါက ကြုံရာမှာ အာရုံကြောထဲကို တိုက်ရိုက် ထိုးသွင်းဖို့ အခွင့်အလမ်းကို မြှင့်ပေးလို့ပါ။ ၂၀၂၃ ခုနှစ်မှာ ဒေသအနှောင့်အယှက်နဲ့ နာကျင်မှုဆေးပညာက လေ့လာမှုတွေက ပြတာက ဒီစံနှုန်းအကွာအဝေးတွေကို လိုက်နာခြင်းဟာ သွေးကြောပေါက်ကွဲမှုကို ၄၀% ခန့် လျှော့ချပေးတာပါ။ တကယ်ကို အဓိပ္ပါယ်ရှိတယ်၊ အကြောင်းက ဒီညွှန်ကြားချက်တွေကို လိုက်နာခြင်းက လမ်းကြောင်းမှာ ရှုပ်ထွေးမှု နည်းပြီး ပိုကောင်းတဲ့ ရလဒ်တွေ ရစေလို့ပါ။

အမေးအဖြေများ

ပလက်ဆပ်စ် စောင်းကြောင်းမှတစ်ဆင့် အာရုံကြောမှုန်းခေါ်မှု အပ်ကို အသုံးပြုခြင်း၏ အဓိက အကျေးနောက်ကောင်းမှုမှာ အဘယ်နည်း။

အဓိက အကျေးနောက်ကောင်းမှုမှာ အာရုံကြောများကို တိကျစွာ ရှာဖွေနိုင်ခြင်းဖြစ်ပြီး အာရုံကြောပိတ်ခြင်း (nerve blocks) အောင်မြင်မှုနှုန်းကို မြင့်မားစေကာ လူနေမှုအခြေအနေကို ပိုမိုသက်သောင်းသက်သာဖော်စေခြင်းဖြစ်သည်။

အပ်၏ ဒီဇိုင်းတွင် အထူးအကာအံ့စနစ် (insulation) ပါဝင်ခြင်းသည် အဘယ်သို့ အထောက်အကူပေးပါသနည်း။

အထူးအကာအံ့စနစ်သည် လျှပ်စီးကို အပ်၏ အဖျားတွင်သာ အာရုံစိုက်ပေးနိုင်စေပြီး အမှားအမှင် အဖြေများ (false positives) ကို လျော့နည်းစေကာ ပစ်မှတ်မဟုတ်သော အသားအသဲများကို လှုံ့ဆော်မှုမှ အနည်းဆုံးအထိ ကာကွယ်ပေးပါသည်။

ပလက်ဆပ်စ် စောင်းကြောင်းမှတစ်ဆင့် အာရုံကြောမှုန်းခေါ်မှု အပ်ကို အာထရာဆောင်း (ultrasound) နှင့် တွဲဖက်အသုံးပြုနိုင်ပါသလား။

ဟုတ်ကဲ့၊ ပလက်ဆပ်စ် စောင်းကြောင်းမှတစ်ဆင့် အာရုံကြောမှုန်းခေါ်မှု အပ်ကို အာထရာဆောင်းနှင့် တွဲဖက်အသုံးပြုခြင်းဖြင့် အာရုံကြောပိတ်ခြင်း (nerve blocks) ၏ ပထမအကြိမ် အောင်မြင်မှုနှုန်းကို သိသိသာသာ မြင့်မားစေနိုင်ပါသည်။

အကောင်းဆုံး ကြွက်သားတုံ့ပြန်မှု နှုန်းခေါ်မှုများ (motor response thresholds) မှာ အဘယ်နည်း။

အများအားဖြင့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများအတွက် 0.2 မှ 0.5 mA အထိ ကြွက်သားတုံ့ပြန်မှုကို ထိန်းသိမ်းထားခြင်းသည် အာရုံကြောပိတ်ခြင်းများကို ထိရောက်စွာ အောင်မြင်စေရန်အတွက် အကောင်းဆုံးဖြစ်ပါသည်။