နှာခေါင်းနှင့် လည်ချောင်းဆက်စပ်နေသော အစိတ်အပိုင်းမှ နမူနာယူခြင်း၏ အသုံးဝင်ပုံ – ရောဂါရှာဖွေရေးဆိုင်ရာ အသုံးဝင်မှုများ

အသုံးပြုနည်းနှင့် ဖွဲ့စည်းပုံ - ယုံကုံလောက်သော နှာခေါင်းနှင့် လည်ခေါင်းဆက်စပ်နေသော မျှော်စင်မှ နမူနာယူခြင်း

အကောင်းဆုံး ရေးသားရေးမှု တိကျမှုသည် အသုံးပြုနည်းမှ စတင်ပါသည်။ ထိုအသုံးပြုနည်းသည် တိကျသော ကိုယ်ခန္ဓာဖွဲ့စည်းပုံအကြောင်း အသိပေးခြင်းနှင့် စံသတ်မှတ်ထားသော လုပ်ထုံးလုပ်နည်းကို ပေါင်းစပ်ထားပါသည်။ ထို့ကြောင့် နှာခေါင်းနှင့် လည်ခေါင်းဆက်စပ်နေသော မျှော်စင်မှ နမူနာယူခြင်းသည် မျှော်စင်မှ ပုံမှန်အားဖြင့် ရှိသော အရေပြားကို ရောက်ရှိစေပါသည်။ နမူနာ၏ အရည်အသွေးကို ထိခိုက်စေခြင်းမရှိပါ။

နှာခေါင်းနှင့် လည်ခေါင်းဆက်စပ်နေသော မျှော်စင်မှ နမူနာယူခြင်းအတွက် အရေးကြီးသော ကိုယ်ခန္ဓာဖွဲ့စည်းပုံဆိုင်ရာ အမှတ်အသားများ

နှာခေါင်းအတွင်းပိုင်း၏ နောက်ဘက်တွင် နှာခေါင်းနှင့် လည်ချောင်းဆက်စပ်နေသော အစိမ်းရောင်အစိတ်အပိုင်း တည်ရှိပါသည်။ စမ်းသပ်မှုအတွက် စမ်းသပ်ခြင်းခုံးကို နှာခေါင်းအတွင်းပိုင်း၏ အောက်ခြေနှင့် အတူတူ ထားရှိရန် လိုအပ်ပါသည်။ အရေးကြီးသော အမှတ်အသားမှာ လူနာ၏ နှာခေါင်းဖော်မှုမှ နားထေားရှိမှုအထိ အကွာအဝေးဖြစ်ပြီး ယင်းအကွာအဝေးသည် နှာခေါင်းနှင့် လည်ချောင်းဆက်စပ်နေသော အစိမ်းရောင်အစိတ်အပိုင်းသို့ ရောက်ရှိရန် လိုအပ်သော နက်ရှိုင်းမှုကို ခန့်မှန်းပေးပါသည်။ CDC မှ လူနာ၏ ခေါင်းကို အနက် ၇၀ ဒီဂရီ ပေါ်သို့ ချိန်ညှိပေးရန်နှင့် ပုံသေးသော စမ်းသပ်ခုံးကို နှာခေါင်းအတွင်းပိုင်း၏ အောက်ခြေနှင့် အတူတူ ထည့်သွင်းရန် (အပေါ်သို့ မဟုတ်) အကြံပြုထားပါသည်။ နှာခေါင်းအတွင်းပိုင်း၏ အောက်ခြေကို အလျားလိုက် လမ်းညွှန်အဖြစ် မြင်ယူခြင်းဖြင့် နှာခေါင်းအတွင်းပိုင်း၏ အထက်ပိုင်းရှိ အရေပ်အမှုန်များကို ရှောင်ရှားနိုင်ပါသည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် နှာခေါင်းမှ သွေးထွက်ခြင်းနှင့် နှာခေါင်းအတွင်းပိုင်း၏ နှာခေါင်းအတွင်းပိုင်း၏ အောက်ပိုင်းရှိ အရေပ်အမှုန်များကို ဖြတ်ကျော်ပြီး စမ်းသပ်ခုံးကို နှာခေါင်းအတွင်းပိုင်း၏ အောက်ခြေနှင့် အတူတူ ထားရှိရန် လိုအပ်ပါသည်။ အဆိုပါ အမှတ်အသားများကို မသိရှိမှုကြောင့် နှာခေါင်းအတွင်းပိုင်း၏ ရှေ့ဘက်တွင် စမ်းသပ်ခုံးကို အလွန်မှီခိုခြင်းဖြစ်ပါသည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ဗိုင်းရပ်စ်ပမာဏကို အနက် ၅၀ ရှိသည်။ အဆိုပါ အစိတ်အပိုင်းကို ထိခိုက်မှုမရှိစေရန် ပုံသေးသော စင်သေတိက်ဖိုင်ဘာ စမ်းသပ်ခုံးကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်ပါသည်။

အဆင့်ဆင့်ကောက်ခံမှု ပရိုတိုကောနှင့် အများသုံး လုပ်ငန်းရှင်အမှားများ ရှောင်ရှားခြင်း

သင့်တော်တဲ့ ကိုယ်ကာကွယ်ရေးကိရိယာကို တပ်ဆင်ပြီး လူနာရဲ့ ခေါင်းကို ၇၀ ဒီဂရီ နောက်ပြန်လှည့်ထားတာကို အတည်ပြုခြင်းဖြင့် စတင်ပါ။ နှာခေါင်းပေါက်ရဲ့ အောက်ခြေမှာ အမျှင်အတုပါတဲ့ နှာခေါင်းနဲ့အဖျားအသေးစား အမျှင်ကို နူးညံ့စွာ ထည့်သွင်းပေးပါ။ အချောင်းကို ပါးစပ်နဲ့ တန်းတူထားပါ။ နားမှ နှာခေါင်းပေါက်အထိ အကွာအဝေးကို ရောက်ရှိသည်အထိ သို့မဟုတ် သိမ်မွေ့သော ခုခံမှု ခံစားရသည်အထိ ရှေ့ဆက်ပြီး swab ကို အကြိမ်များစွာ လှည့်ပြီး secretions ကို စုပ်ယူရန် 5 10 စက္ကန့်ကြာ နေရာမှာထားပါ။ နှေးကွေးစွာ ဆွဲထုတ်ပြီး ချက်ချင်း ဗိုင်းရပ်စ် သယ်ဆောင်ရေး မီဒီယာထဲ ထည့်ပါ။ အများဆုံး အသုံးပြုသူအမှားများမှာ ဒဏ်ရာဖြစ်စေသော swab ကို အပေါ်သို့ ထည့်သွင်းခြင်းနှင့် ဝါဂွမ်းအဖျား သို့မဟုတ် သစ်သားအမွှေးအိုး swab များကို အသုံးပြုခြင်းဖြစ်သည်။ CDC က မော်လီကျူး စမ်းသပ်မှုတွေကို တားဆီးနိုင်တာကြောင့် ကယ်လ်ဆီယမ်အယ်လ်ဂျီနိတ် (သို့) သစ်သားအလှိုင်းတွေကို တိုက်တွန်းပါတယ်။ အခြားအမှားများမှာ လုံလောက်သော နက်ရှိုင်းမှုမရှိခြင်း၊ လည်ပတ်မှု ပျက်ကွက်ခြင်းနှင့် အချိန်ဆွဲပြုပြင်ခြင်းတို့ ပါဝင်ပြီး ၎င်းတို့ပေါင်းပြီး အာရုံခံနိုင်မှုကို ၂၀% အထိ လျှော့ချနိုင်သည်။ (Smith et al., 2022)

အဓိက အသက်ရှုလမ်းကြောင်းပိုးမွှားများတွင် နာဆောဖာရင်ဂျီယယ် စဝပ်၏ ရောဂါရှာဖွေရေး စွမ်းဆောင်ရည်

SARS-CoV-2 ခွဲခြမ်းစိတ်ခြားမှု – အာရုံခံနိုင်မှု၊ အချိန်ကာလနှင့် ကုသမှုဆိုင်ရာ ဆက်စပ်မှု

နောက်ခေါင်းနှင့် နှာခေါင်းအကြားရှိ အစိုဓာတ်ပါသော အမျှင်များဖြင့် ယူသော နမူနာ (NPS) သည် SARS-CoV-2 ကို လေ့လာရာတွင် အတိအကျဆုံးနမူနာဖြစ်ပါသည်။ ထိုနမူနာ၏ အတိအကျမှုသည် ယူသည့်အချိန်နှင့် နက်နက်ရှိုင့်စွာ ဆက်စပ်နေပါသည်။ ၂၀၂၁ ခုနှစ်တွင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သော လေ့လာမှု ၂၃ ခုကို စုစည်းပေးသော အစီရင်ခံစာတွင် လက္ခဏာများ ပေါ်ပေါက်ပြီးနောက် ပထမအပတ်အတွင်း စုဆောင်းသော လက္ခဏာများရှိသော လူနေမှုအုပ်စုများတွင် NPS ၏ အတိအကျမှုသည် ၈၉ ရှိပါသည်။ လက္ခဏာများ ပေါ်ပေါက်ပြီးနောက် ၁၄ ရက်ကျော်သောအခါတွင် အတိအကျမှုသည် ၅၄ သို့ ကျဆင်းသွားပါသည်။ အဖွဲ့အစည်းအများအပြားပါဝင်သော လေ့လာမှုကြီးတစ်ခုအရ ဗိုင်းရပ်စ် RNA ပမာဏသည် ရောဂါစတင်ပြီးနောက် ပထမနှစ်ရက်အတွင်း အများဆုံးဖြစ်ပါသည်။ ထိုအချိန်တွင် NPS ကို မှန်ကန်စွာ လုပ်ဆောင်ပါက ၉၇ အထိ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ပါသည်။ အချိန်မတိကျသော နမူနာယူခြင်း (ဥပမါ ထိတ်တွေ့မှုဖြစ်ပြီးနောက် ၂၄ နှစ်အတွင်း) နှင့် နမူနာယူရာတွင် အမျှင်များကို နှာခေါင်းအတွင်းသို့ လုံလေးစွာ ထည့်သွင်းခြင်းမရှိခြင်းတို့သည် အတိအကျမှုကို လျော့နည်းစေပါသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နှာခေါင်းနှင့် နောက်ခေါင်းအကြားရှိ နေရာတွင် ဗိုင်းရပ်စ်ပမာဏသည် လုံလေးစွာ မရှိသေးသောကြောင့်ဖြစ်ပါသည်။ ဆေးပညာဆိုင်ရာ အကူအညီသည် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ စမ်းသပ်မှုမှုအတိအကျမှုမြင့်မှုရှိသော လူနေမှုအုပ်စုများ (ဥပမါ လက္ခဏာများ ရှင်းလင်းစွာ ပေါ်ပေါက်ပြီး ထိတ်တွေ့မှုရှိသော လူနေမှုအုပ်စုများ) တွင် NPS ရလဒ်သည် အနုတ်လက္ခဏာဖြစ်ပါက ထိုလူနေမှုအုပ်စုများကို ပြန်လည်စမ်းသပ်ရမည်ဖြစ်ပါသည်။ လက္ခဏာများ ဆက်လက်ရှိနေပါက အသက်ရှူလမ်းကြောင်းအောက်ပိုင်းမှ နမူနာယူခြင်းကို အကောင်းဆုံးအဖြစ် အကြံပေးပါသည်။ ဤရလဒ်များသည် NPS သည် တစ်ခုတည်းသော အဖြေမှုအဖြစ် မသုံးသင့်ကြောင့်ဖြစ်ပါသည်။ ထိုနမူနာ၏ အတိအကျမှုကို ရောဂါအဆင့်နှင့် ဆေးပညာဆိုင်ရာ လက္ခဏာများနှင့် အတူ အကောင်းဆုံးအဖြစ် အကဲဖေးရမည်ဖြစ်ပါသည်။

အင်ဖလောင်ဇာ၊ RSV နှင့် ပါတ်တူစစ်စ် – အချက်အလက်အခြေပြု တိကျမှုနှင့် အခြားနည်းလမ်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ခြင်း

အင်ဖလောင်ဇာ A နှင့် B အတွက် NPS သည် နှုတ်ခမ်းအောက်နှင့် လည်ချောင်းအထက်ပိုင်းမှ နမူနာယူခြင်းကို အများအားဖြင့် ကောင်းမော်ပါသည်။ ၂၀၁၉ ခုနှစ်တွင် လေ့လာမှု ၁၂ ခုကို စုစည်းသုံးသပ်ခဲ့ရာတွင် NPS သည် အင်ဖလောင်ဇာအတွက် ၈၈–၉၅% အထိ အာရုံခံနိုင်မှုရှိကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ပြီး နှုတ်ခမ်းအောက်နှင့် လည်ချောင်းအထက်ပိုင်းမှ နမူနာများမှာ ၇၀–၈၀% သာ ရှိသည်။ ကလေးများတွင် ကွာဟမှုသည် ပိုမိုကြီးမားလာပါသည် – ၂၀၂၀ ခုနှစ်တွင် ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ အတည်ပြုမှုလေ့လာမှုတွင် နှုတ်ခမ်းအောက်နှင့် လည်ချောင်းအထက်ပိုင်းမှ နမူနာယူခြင်းဖြင့် ရှုပ်စ်ပါတ်တူစစ်စ် (RSV) ကို ၉၄% အထိ အာရုံခံနိုင်မှုဖြင့် ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ခဲ့ပြီး နှုတ်ခမ်းအောက်နှင့် လည်ချောင်းအထက်ပိုင်းမှ နမူနာယူခြင်းမှာ ၇၁% သာ ရှိခဲ့ပါသည်။ ထိုသို့ဖြင့် အရေပြားအောက်ရှိ အရေပြားအထူးပိုင်းများကို နက်ရှိုင်းစွာ နမူနာယူခြင်း၏ အရေးပါမှုကို ထင်ဟပ်စေပါသည်။ အတွက် ဘော်ဒီတဲလား ပါတ်တူစစ်စ် nPS ကို ယဉ်ကျေးမှုနှင့် PCR တွဲဖက်အသုံးပြုပါက ချောင်းဆောင်းစတင်ပြီးနောက် အပတ် (၂) အတွင်း စုဆောင်းသည့် နမူနာများတွင် အာရုံခံမှုရှိမှု ၉၇% ရရှိပါသည်။ သို့သော် လွယ်ကူစွာ စုဆောင်းနိုင်သည့် သုံးသပ်မှုနှင့် နှုတ်ခမ်းအနီးရှိ နှာခေါင်းအစိတ်အပိုင်းများမှ နမူနာများသည် ဤပိုးမွှားများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရာတွင် အလွန်နိမ့်ပါးသည့် ရလဒ်များကို ပေးစေပါသည်။ NPS ၏ အထူးကောင်းမွန်မှုသည် နှာခေါင်းအောက်ပိုင်းရှိ အမြူးအများကြီးပါသည့် အမြူးမှုန်များပေါ်တွင် အခြေခံပါသည်။ အခြားနေရာများမှ နမူနာများကို စုဆောင်းပါက ဤအမြူးမှုန်များ၏ အထူးသဖြင့် မှုန်များကို ရရှိနိုင်မည်မဟုတ်ပါ။ ထို့ကြောင့် ရောဂါလက္ခဏာများကို အထူးသဖြင့် သံသရှိပါက အမြန်နှင့် တိကျသည့် ရောဂါအဖွဲ့အစည်းကို သိရှိရန် အရေးကြီးပါသည်။ ထို့ကြောင့် အောက်ပါရောဂါများအတွက် NPS ကို အထောက်အထားအခြေပြု ပထမဆုံးရွေးချယ်မှုအဖြစ် အသုံးပြုရပါမည် - အအေးမှုရောဂါ၊ RSV နှင့် ချောင်းဆောင်းရောဂါ။

နှာခေါင်းအောက်ပိုင်းမှ နမူနာစုဆောင်းခြင်းနှင့် အခြားနမူနာများ - ဘယ်အချိန်တွင် နှင့် ဘာကြောင့် တစ်ခုခုကို ရွေးချယ်ရမည်နဲ့

နှုတ်ခမ်းအနီးရှိ နှာခေါင်းအစိတ်အပိုင်းများ၊ နှုတ်ခမ်းအတွင်းပိုင်း၊ သုံးသပ်မှုနှင့် အောက်ပိုင်းရှိ အသုံးအဆောင်များမှ နမူနာများ၏ နှိုင်းယှဉ်မှု

အ နှာခေါင်းနှင့် လည်ချောင်းဆဲလ်များကို စုဆောင်းရန် သုတ်စွန်း (NPS) သည် အထက်ပိုင်း အသက်ရှူလမ်းကြောင်းမှ နမူနာယူခြင်းအတွက် စံသတ်မှတ်ချက်ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ ရောဂါရှာဖွေမှုနှုန်းကို လူနေမှုအဆင်ပေးမှု၊ လက်တွေ့ကျမှုနှင့် ပိုးဝင်မှုအဆင့်တို့နှင့် နှိုင်းယှဉ်စဥ် စဥ်ဆက်မပါး ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမည်။ ဗိုင်းရပ်စ် RNA စမ်းသပ်မှုနှုန်းများအပေါ် အခြေခံသော နှိုင်းယှဉ်မှုတွင် နှိုင်းယှဉ်မှုအရ အာရုံခံမှုနှုန်းများကို သိရှိခြင်းဖြင့် ဆေးကုသမှုပေးသူများသည် အခြေအနေတိုင်းအတွက် သင့်တော်သော နမူနာကို ရွေးချယ်နိုင်ပါသည်။

နှာခေါင်းအရှေ့ဘက်နှင့် လျှာရည်နမူနာများသည် ကျယ်ပြန်းစွာ အသုံးပြုနိုင်ရန် လက်တွေ့ကျသော အကျေးနျူးများ ပေးစေသည်။ ထိရောက်မှုအား အနည်းငယ် လျော့နည်းစေ၍ အမြန်နှုန်းနှင့် မသ comfortable မှုလျော့နည်းမှုကို ရရှိစေသည်။ အလွန်ပိုမို အန္တရာယ်များသော ရောဂါများအတွက် အသူးအသဲအောက်ပိုင်းမှ နမူနာများသည် NPS ထက် ပိုမိုကောင်းမွန်သည်။ အကြောင်းမှာ ဗိုင်းရပ်စ်များ အသူးအသဲအောက်ပိုင်းသို့ ပျံ့နှံ့မှု ပြောင်းလဲသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ရွေးချယ်မှုသည် ဆေးကုသမှုဆိုင်ရာ အခြေအနေ၊ စမ်းသပ်မှု အဖြေထွက်ရန် လိုအပ်ချက်များနှင့် ရောဂါပိုး၏ ပုံမှန် ပျံ့နှံ့မှုပုံစံပေါ်တွင် မှီတည်သည်

နှာခေါင်းအပေါ်ပိုင်း စမ်းသပ်မှု၏ ယုံကြည်စိတ်ချရမှုကို တိုက်ရိုက်သက်ရောက်စေသော အကြို-စမ်းသပ်မှု အချက်များ

နာဆိုဖာရင်ဂျီယယ် စွပ်စမ်းမှု၏ ယုံကြည်စိတ်ချရမှုသည် လက်တွေ့ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုအဖွဲ့အစည်းမှ သုံးသပ်ခြင်းအပေါ်တွင်သာ မှီခိုနေခြင်းမဟုတ်ပါ။ နမူနာကို စွပ်စမ်းခြင်းမပြုမီက ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ကြိုတင်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှုဆိုင်ရာ အချက်များသည် ထိုယုံကြည်စိတ်ချရမှုကို အလွန်အမင့် ပုံဖော်ပေးပါသည်။ ဤအချက်များသည် ရောဂါရှာဖွေရေးစမ်းသပ်မှုများတွင် အဖြစ်များဆုံးနှင့် အရေးကြီးဆုံးသော အမှားအမှင်များ၏ အရင်းအမြစ်များဖြစ်ပြီး ရည်ရွယ်ချက်ရှိသည့် ပိုးမွှားများ၏ နျူကလီယိုတိုက်ဒ်အက်စစ်များ၏ ပုံစံနှင့် အရည်အသွေးကို တိုက်ရိုက်သက်ရောက်မှုရှိပါသည်။

အရေးကြီးသည့် အစပိုင်းအချက်များထဲတွင် စွပ်စမ်းမှုပစ္စည်းသည် ကိုယ်တိုင်ဖြစ်ပါသည်။ စွပ်စမ်းမှုပစ္စည်း၏ ခေါင်းပိုင်း၏ ပစ္စည်းဖွဲ့စည်းမှုနှင့် ဖွဲ့စည်းပုံအများအားဖြင့် စွပ်စမ်းမှုအောင်မွှေးမှုကို အဓိကအားဖေးမော်ပေးပါသည်။ သုတေသနများအရ လူသား၏ GAPDH ဂျင်—ကုန်ပစ္စည်းအဖြစ် ရနှိုင်သော စွမ်းဆောင်ရည်များတွင် ကွဲပြားမှုများသည် အလွန်များပါသည်။ ၄.၃၆ × ၁၀⁸ ကော်ပီ/မီလီလီတာမှ ၆.၉၈ × ၁၀¹⁰ ကော်ပီ/မီလီလီတာအထိ ၁၀၀ ဆထက်ပိုများသော ကွဲပြားမှုများကို စမ်းသပ်မှုများတွင် တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဤအချက်သည် နမူနူးယူမှု ထိရောက်မှုကို အများဆုံး အကျိုးသက်ရောက်စေသည့် အချက်မှာ စွမ်းဆောင်ရည်များ၏ ခေါင်းပိုင်း ပစ္စည်းဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုပေးပါသည်။ ထို့အပါအဝင် စွမ်းဆောင်ရည်များ၏ စွမ်းဆောင်ရည်များ၏ ခေါင်းပိုင်း ပစ္စည်းသည် ရောဂါပိုးကို တိကျစွာ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ရေးအတွက် စမ်းသပ်မှု၏ စွမ်းရည်ကို အကျိုးသက်ရောက်စေပါသည်။ အလားတူပဲ စွမ်းဆောင်ရည်များ၏ ခေါင်းပိုင်း အစိတ်အပိုင်း၏ ပုံစံသည် လူနေမှုအဆင်ပေးမှုနှင့် စွမ်းဆောင်ရည်များကို သက်ဆိုင်ရာ ဇီဝကမ္မဗေဒ အစိတ်အပိုင်းသို့ တိကျစွာ ရောက်ရှိအောင် လုပ်ဆောင်နိုင်ရေးအတွက် အရေးကြီးသော ဒီဇိုင်းအစိတ်အပိုင်းဖြစ်ပါသည်။ ထို့အပါအဝင် နမူနူးယူမှု၏ အရည်အသွေးကို သေးငယ်စွာ အကျိုးသက်ရောက်စေပါသည်။

ပစ္စည်းအပေါ်တွင် မက်ထောက်ခံမှုများနှင့် နောက်ဆက်တွဲဖြစ်သော ကိုင်တွယ်မှုများသည် အရှေးအမျှ အရေးကြီးသော အဆင့်များဖြစ်သည်။ နမူနာယူခြင်း၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာလုပ်ဆောင်မှုကို မှန်ကန်စွာ လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်ပြီး ပိုးဝင်သော အိမ်ရှင်ဆဲလ်များ၏ သင့်တော်သော ပမာဏကို စုဆောင်းရန် လိုအပ်သည်။ နမူနာယူပြီးနောက် ချက်ချင်းအောက်တွင် သယ်ဆောင်ရေးမီဒီယာရွေးချယ်မှုနှင့် အချိန်နှင့် အပူချိန်ထိန်းချုပ်မှုသည် အရေးကြီးဆုံးဖြစ်သည်။ သယ်ဆောင်ရေးမီဒီယာသည် ပစ်မှတ်ဖြစ်သော နျူကလီအက်စစ်များကို ထိန်းသိမ်းပေးရမည်—ဥပမါ မော်လီကျူလာစမ်းသပ်မှုများအတွက် RNA ကို တည်ငြိမ်စေရန် ဗိုင်းရပ်စ်ကို အားနည်းစေသော မီဒီယာကို အသုံးပြုခြင်းဖြစ်သည်။ သယ်ဆောင်ရေးတွင် နောက်ကောင်းမှုများ သို့မဟုတ် အပူချိန်အလွန်အများကြီး ဖြစ်ခြင်းသည် နမူနာတွင် ပါဝင်သော နျူကလီအက်စစ်များကို အင်ဇိုင်းများဖြင့် ပျက်စီးစေနိုင်သည်။ ထိုကိစ္စကို ကာကွယ်ရန် မော်လီကျူလာစမ်းသပ်မှုများအတွက် သုံးရှိသော စွပ်မှုန်များကို နျူကလီအက်စစ်များကို မြောက်မှုန်များဖြင့် ထုတ်လုပ်ထားပြီး နောက်ဆက်တွဲစမ်းသပ်မှုများတွင် အဟောင်းဖြစ်မှုများ မဖြစ်စေရန် ပစ္စည်းများကို ရွေးချယ်ထားသည်—နမူနာ၏ အရည်အသွေးကို နောက်ဆုံးအထိ ထိန်းသိမ်းပေးရန် ဖြစ်သည်။

FAQ အပိုင်း

နာဆော်ဖာရီန်ဂီယယ် စွပ်မှုန်ကို မည်သည့်နည်းဖြင့် အကောင်းဆုံး လုပ်ဆောင်ရမည်နည်း။

အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ လူနာရဲ့ခေါင်းကို ၇၀ ဒီဂရီနောက်ပြန်လှည့်ပြီး နှာခေါင်းအောက်ခြေနဲ့ ချိတ်ဆက်ပြီး နှာခေါင်းအနောက်ဘက်မှာ ခုခံအား ခံစားရတဲ့အထိ ထည့်သွင်းပြီး ၅/၁၀ စက္ကန့်ပတ်ပြီး အေးဆေးစွာ ဆွဲထုတ်တာပါ။

နှာခေါင်းနဲ့ ပါးစပ်ထဲက ဆေးပြားရဲ့ အာရုံခံမှု ဘာကြောင့် အရေးကြီးတာလဲ။

အထူးသဖြင့် ရောဂါဖြစ်ပွားမှု အစောပိုင်းအဆင့်တွင် ရောဂါပိုးကို တိကျစွာ ရှာဖွေနိုင်ရန်အတွက် အာရုံခံနိုင်မှုသည် အရေးပါသည်။ မှန်ကန်စွာ swab ကို ထည့်သွင်းခြင်းသည် ရည်မှန်းချက် ချွဲလွှာမှ လုံလောက်သော နမူနာကောက်ယူမှုကို အာမခံခြင်းဖြင့် အမှားအယွင်းများကို လျော့နည်းစေသည်။

နမူနာအမျိုးအစားက ရောဂါရှာဖွေမှု ရလဒ်ကို ဘယ်လိုသက်ရောက်လဲ။

ရောဂါရှာဖွေမှု ရလဒ်ဟာ နမူနာအမျိုးအစားအလိုက် သိသိသာသာ ကွဲပြားပါတယ်။ နှာခေါင်းနဲ့ ပါးစပ်ထဲက နမူနာတွေလို အခြားနည်းတွေနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် နှာခေါင်းနဲ့ ပါးစပ်ထဲက နမူနာတွေဟာ အထက်ပိုင်း အသက်ရှူလမ်းကြောင်း ရောဂါပိုးတွေအတွက် အမြင့်ဆုံး အာရုံခံနိုင်စွမ်းကို ပေးပါတယ်။

ကြိုတင်လေ့လာမှုဆိုင်ရာ ယုံကြည်မှုရှိမှုကို ဘယ်အချက်တွေက သက်ရောက်လဲ။

အဓိကအချက်များမှာ swab ပုံစံထုတ်ခြင်း၊ ကောက်ယူနည်းပညာ၊ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး မီဒီယာ အရည်အသွေးနှင့် သယ်ယူပို့ဆောင်မှုအတွင်း အချိန်ဆွဲခြင်း သို့မဟုတ် အပူချိန်အတက်အကျများကို လျှော့ချခြင်းတို့ဖြစ်သည်။

ဘယ်ရောဂါပိုးတွေကို နှာခေါင်းနဲ့ ပါးစပ်ထဲက ဆေးပြားတွေကို သုံးပြီး အကောင်းဆုံး ရှာဖွေနိုင်လဲ။

SARS-CoV-2၊ အအေးမိရောဂါ၊ RSV နှင့် ပေါက်ကြွေးရောဂါတို့ကို ဖော်ထုတ်ရာတွင် နာဆိုဖာရင်ဂျစ်ယာလ် စွပ်စမ်းမှုများသည် အလွန်ထိရောက်မှုရှိပါသည်။ အကြောင်းမှာ နာဆိုဖာရင်ဂျစ်ယာလ်တွင် ပိုးစွဲသော စိုက်ထားသော အသဲအသီးဆဲလ်များ အများအပြားပါဝင်သောကြောင့်ဖြစ်ပါသည်။