နှာခေါင်းလည်ချောင်း စမ်းသပ်တံ: တိကျသော ရောဂါရှာဖွေမှုအတွက် မရှိမဖြစ်

နှာခေါင်းနှင့် လည်ချောင်းဆက်စပ်နေသော နှာခေါင်းအတွင်းပိုင်းမှ နမူနာယူခြင်း၏ သီးသန့်အထောက်အထားများနှင့် ဗိုင်းရပ်စ်ဆိုင်ရာ အကြောင်းပြချက်များ

အစောပိုင်း ပိုးစွဲမှုအချိန်တွင် နှာခေါင်းနှင့် လည်ချောင်းဆက်စပ်နေသော နှာခေါင်းအတွင်းပိုင်းတွင် ဗိုင်းရပ်စ်ပါဝင်မှု ပမာဏ များပြားခြင်း

နောက်ခေါင်းပိုင်းနှာခေါင်းသည် ဆိုင်းနော့စ်-ကိုဗီဒ်-၂၊ အင်ဖလြူအင်ဇာနှင့် အာအီအက်စ်ဝီ အစရှိသည့် အသက်ရှူလမ်းကြောင်းဗိုင်းရပ်စ်များအတွက် အဓိက ပုံပေါ်လာမှုနေရာဖြစ်သည်။ ကူးစက်မှုအစပိုင်း ၃–၅ ရက်အတွင်း ဗိုင်းရပ်စ်ထုတ်လွှတ်မှုသည် မှုန်မှုန်ကြောင်းအစိမ်းရောင်ဆဲလ်များ၏ သိပ်သည်းဆမြင့်မားမှုနှင့် ACE-၂ ပြောင်းလဲမှုများ ပေါ်လုံးပေါက်မှုကြောင့် ဤနေရာတွင် အများဆုံးဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဗိုင်းရပ်စ်များ ကူးစက်မှုအများကြီးဖြစ်ပါက ဤနေရာသည် ရောဂါပိုးမွှား၏ နျူကလီယိုတိုက်အက်စစ်များကို အများဆုံးရရှိနိုင်သည့် အရင်းအမြစ်ဖြစ်သည်။ ၂၀၂၃ ခုနှစ်တွင် ပြုလုပ်သည့် မီတာ-အန်နီလီစစ်တွင် နောက်ခေါင်းပိုင်းနှာခေါင်းမှ နမူနာယူမှုများသည် ရှေးနှာခေါင်း သို့မဟုတ် နှာခေါင်းအောက်ပိုင်းမှ နမူနာယူမှုများထက် ဗိုင်းရပ်စ်အရေအတွက် ၂ log₁₀ ပိုများကြောင့် Ct တန်ဖိုး ၆–၈ ခု ကွာခြားမှုရှိပြီး အစပိုင်းရောဂါတွင် ရှာဖွေမှုအတွက် အာရုံခံမှု ၁၅–၂၀ ရှုထောင်သို့မဟုတ် ရှုထောင်နှစ်သို့ တိုးတက်မှုရှိသည်။ ဤနည်းဖြင့် ၁ မီလီလီတာလျှင် ၁၀³–၁၀⁶ ခု အထိ ဗိုင်းရပ်စ်များ၏ ဂီနိုမ်းများကို အများအားဖြင့် ရရှိနိုင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် အများအားဖြင့် စမ်းသပ်မှုများကို အများအားဖြင့် ပေါင်းစပ်၍ စမ်းသပ်သည့် နည်းလမ်းများတွင် အာမ်ပလီဖိုက်လုပ်မှုကို ယုံကြည်စိတ်ချရစေသည်။

အသက်ရှူလမ်းကြောင်းအစိမ်းရောင်ဆဲလ်များနှင့် ဝော်လ်ဒေယားရ် ရင်းချိုးမှုများနှင့် နီးကပ်မှုကြောင့် ရောဂါပိုးမွှားများကို အကောင်းဆုံးဖမ်းယူနိုင်သည်။

နောက်ခေါင်းရိုးအောက်တွင် တည်ရှိပြီး အဒီနွိုက်စ်နှင့် တူဘယ် တွန်ဆီလ်များအပါအဝင် လွန်စွာအရေးပါသော လိုင်မ်ဖွဲ့စည်းပုံများဖွဲ့စည်းထားသည့် ဝော်လ်ဒေယား ရင်းခ် ကို ဝိုင်းရံထားသည့် နောက်ခေါင်းနှင့် လောင်းခေါင်းဆက်စပ်နေရာဖြစ်သည်။ ဤဇီဝဖွဲ့စည်းပုံသည် ရှုသ်မှုလေထုမှ လာသည့် ပိုးမွှားများကို အစပေမဲ့ မျှော်စောင်းနေသည့် ကာကွယ်ရေးစနစ်ဖြစ်ပြီး အသက်ရှုလမ်းကြောင်းနှင့် ဆက်စပ်သည့် လိုင်မ်ဖွဲ့စည်းပုံများနှင့် ပထမဆုံး ထိတွေ့မှုဖြစ်စေသည်။ အထူးသဖြင့် အင်ဖလြူအ်ဇာ အေ နှင့် နိုင်စ်စ်ရီယာ မီနီဂိုက်တစ်စ် , အစရှိသည့် ပိုးမွှားများသည် နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်ရန်မှီအောက် နောက်ခေါင်းနှင့် လောင်းခေါင်းဆက်စပ်နေရာရှိ အမိုက်စ်မှ မှီအောက် အသဲက်အမိုက်စ်များနှင့် ပိုမိုကောင်းစွာ ကပ်နေသည်။ စွပ်စမ်းမှုကို စင်တီမီတာ ၆ စင်တီမီတာအထက်အထိ ထည့်သွင်းခြင်းဖြင့် ဆရာဝန်များသည် ဤအသဲက်အမိုက်စ်နှင့် လိုင်မ်ဖွဲ့စည်းပုံများ ပေါင်းစပ်နေသည့် နေရာကို စွပ်စမ်းနေခြင်းဖြစ်ပြီး လွတ်လပ်စွာရှိနေသည့် ဗိုင်ရပ်စ်များနှင့် ဆဲလ်အတွင်းရှိ ပိုးမွှားများကို နှစ်မျိုးလုံး စုဆောင်းနေခြင်းဖြစ်သည်။ သုတေသနများအရ စွပ်စမ်းမှုကို လှည့်ပေးခြင်းနှင့် စက္ကန်း ၁၅ စက္ကန်းကြာအောင် ထားခြင်းဖြင့် အသက်ရှုလမ်းကြောင်းအသဲက်အမိုက်စ်များနှင့် ကာကွယ်ရေးဆဲလ်များ ပေါင်းစပ်နေသည့် အထူးသဖြင့် သိပ်သည်းသည့် နမူနာများကို ရရှိနေသည်။ ထို့ကြောင့် လူနေမှုအခြေအနေနှင့် ပိုးမွှားများ၏ အပြန်အလှန်သက်ရောက်မှုကို အပြည့်အဝ မှတ်တမ်းတင်နိုင်သည်။ ဤနည်းလမ်းနှစ်မျိုးကို အသုံးပြုခြင်းကြောင့် နောက်ခေါင်းနှင့် လောင်းခေါင်းဆက်စပ်နေရာမှ စွပ်စမ်းမှုသည် ချောင်းနှင့်သာ စွပ်စမ်းမှုထက် ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ဘက်တီးရီယာ မီနီဂိုက်တစ်စ် သယ်ဆောင်သူများနှင့် အစောပိုင်းအင်ဖလြူအ်ဇာကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ပြီး အနည်းငယ်သော လက္ခဏာများရှိသည့် အခြေအနေများတွင်ပါ ထိရောက်စွာ အသုံးပြုနိုင်သည်။

ကျွမ်းကျင်သော အထောက်အထားများ – အဓိက အသူးရှူလမ်းပိုးစက်မှုများတွင် ရေးမှုန်းခြင်း၏ တိကျမှု

အာရ်စီအောင်းဝီ-၂ အတွက် အာရ်အောင်းအောင်းဖ် ၉၂.၄% နှင့် နှာခေါင်းရှေ့ဘက်မှ နမူနာယူခြင်းအတွက် ၇၅.၈% တွင် နှိုင်းယှဉ်ခြင်း (NEJM, ၂၀၂၂)

အရေးပါသော ၂၀၂၂ ခုနှစ် နယူးအင်ဂလန် ဂျာနယ် ၏ ဆေးပညာ နောက်ဆုံးပေါ်သုတေသနတစ်ခုတွင် နှာခေါင်းအတွင်းနှုတ်သျှူးနမူနာများနှင့် နှာခေါင်းရှေ့နှုတ်သျှူးနမူနာများကို တိုက်ရိုက်နှိုင်းယှဉ်လေ့လာခဲ့ပါသည်။ SARS-CoV-2 ကို စစ်ဆေးရာတွင် နှာခေါင်းအတွင်းနှုတ်သျှူးနမူနာများ၏ အာရုံခံနိုင်မှုသည် ၉၂.၄ ရှိပြီး နှာခေါင်းရှေ့နှုတ်သျှူးနမူနာများ၏ အာရုံခံနိုင်မှုသည် ၇၅.၈ သာရှိပါသည်။ ထို ၁၆.၆ ရှိသော ကွာခြားချက်သည် အစောပိုင်းအဆင့် ကူးစက်ရောဂါဖြစ်ပွားမှုအချိန်တွင် နှာခေါင်းအတွင်းနှုတ်သျှူးတွင် ဗိုင်းရပ်စ်ပိုများ ပိုများပြားစွာ စုစည်းနေခြင်းကို ဖော်ပြပါသည်။ ထိုအချိန်တွင် မှန်ကန်ပြီး အမြန်ဆုံး ရှာဖွေမှုသည် ရောဂါစီမံခန့်ခွဲမှုနှင့် ကူးစက်မှုထိန်းချုပ်ရေးအတွက် အလွန်အရေးကြီးပါသည်။ နှုတ်သျှူးသည် ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ရောက်ရှိပါသည်။ ထို့ကြောင့် ဗိုင်းရပ်စ်များ အပြင်ပွင်တွင် ပိုမိုများပြားစွာ ပေါ်ပေါက်နေသော အသူးအမြှေးပါးများကို တိက်တိက်ကွက်ကွက် ရောက်ရှိပါသည်။ ထိုကြောင့် ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ နမူနာယူခြင်းသည် မှားယွင်းစွာ အပေါ်မှုမရှိသည့် ရလဒ်များကို သိသိသာသာ လျော့နည်းစေပါသည်။ ထို့ကြောင့် နိုင်ငံတကာ စမ်းသပ်မှုများအတွက် အများအားဖြင့် သတ်မှတ်ထားသော စံနှုန်းများနှင့် ဆေးရုံများတွင် အသုံးပြုသော စမ်းသပ်ခန်းများသည် လက္ခဏာများ ပေါ်ပေါက်နေသော လူနေမှုအခြေအနေများနှင့် အန္တရာယ်များ များပြားသော ထိတ်လန်းမှုများအတွက် နှာခေါင်းအတွင်းနှုတ်သျှူးနမူနာယူခြင်းကို မော်လီကျူလာ စမ်းသပ်မှုများအတွက် အကောင်းဆုံး စံနှုန်းအဖြစ် သတ်မှတ်ထားပါသည်။

အင်ဖလြူအန်ဇာ A/B၊ RSV နှင့် ဘက်တီးရီးယား အားနည်းခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပွားသော ဦးနှောက်အမြှေးရောင်ရောဂါ ပိုးမွှားများကို အများအားဖြင့် အထွက်များစွာ ရရှိနိုင်ပါသည်။

SARS-CoV-2 အပြင် နာဆိုဖာရင်ဂျီယယ် စွမ်းသည့် နမူနာများသည် အင်ဖလောင်ဇာ A/ B၊ RSV နှင့် ဘက်တီးရီးယား မင်ဂျီတီစ် ရောဂါဖြစ်စေသည့် အဓိက ပိုးမွှားများအတွက် စွမ်းဆောင်ရည်မြင့်မားစွာ ရှိသည်။ အင်ဖလောင်ဇာ ပေါ်ပေါက်မှုများတွင် နာဆိုဖာရင်ဂျီယယ် နမူနာယူခြင်းသည် အာရုံခံမှု ၉၀% ထက်များပြီး လည်ချောင်း သို့မဟုတ် အလယ်ပိုင်း တာဘီနိတ် နမူနာများထက် ပိုမောင်းမှုရှိသည်။ RSV အတွက်—အထူးသဖြင့် ကလေးများတွင်— CDC နှင့် AAP ရှိ ကုသမှု လမ်းညွှန်ချက်များအရ နာဆိုဖာရင်ဂျီယယ် နမူနာများကို အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသည်။ နိုင်စ်စ်ရီယာ မီနီဂိုက်တစ်စ် နှင့် Haemophilus influenzae အတွက် အစောပိုင်း ပိုးမွှားများ နေရာချမှုသည် နာဆိုဖာရင်ဂျီယယ်၏ နောက်ဘက်တွင် ဖြစ်ပေါ်လေ့ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် နာဆိုဖာရင်ဂျီယယ် နမူနာယူခြင်းသည် ပိုးမွှားများ နေရာချမှုကို တိကျစွာ ရှာဖွေရန် အရေးကြီးသည်။ ဤ စွမ်းဆောင်ရည်ကောင်းမှုများသည် မျှော်လင်းသည့် အထုပ်များနှင့် Waldeyer’s ring လိမ်ပါတ် အစိမ်းရောင် အစောင်းများသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်နိုင်မှုများမှ ရရှိသည်— ပိုးမွှားများ ပေါ်ပေါက်မှုနှင့် ခုခံအား စနစ် ပါဝင်မှု အဓိက နေရာများဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် များစွာသော အဏုမှုန် စမ်းသပ်မှုများကို နာဆိုဖာရင်ဂျီယယ် နမူနာများနှင့် အတိုင်းအတာ စမ်းသပ်မှုများဖြင့် အတည်ပြုထားပြီး စမ်းသပ်မှုများအကြား နှိုင်းယှဉ်နိုင်မှုနှင့် ကုသမှု ယုံကြည်မှုကို သေချာစေသည်။

လက်တွေ့ကုသမှု— စံသတ်မှတ်ထားသည့် နာဆိုဖာရင်ဂျီယယ် နမူနာယူခြင်း နည်းလမ်း

နှာခေါင်းအောက်ပိုင်းမှ နမူနာယူခြင်း၏ အတိမ်အနက်မှန်ကန်မှုသည် စံနစ်ကျသော နမူနာယူရေးလုပ်ထုံးလုပ်နည်းကို အသေအချာလိုက်နာခြင်းအပေါ်တွင် မှီတည်ပါသည်။ အနည်းငယ်သော လွဲမှားမှုများသည်ပင် နမူနာအရည်အသွေးကို ထိခိုက်စေနိုင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် လုပ်ဆောင်ရမည့် အဆင့်တိုင်းကို တိကျမှန်ကန်စွာနှင့် တစ်သေးတစ်ဖေးဖေး လုပ်ဆောင်ရပါမည်။

အရေးကြီးသော လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအဆင့်များ - အနက် (စင်တီမီတာ ၆ အထက်)၊ လှည့်ပေးခြင်း၊ ၁၀ မှ ၁၅ စက္ကန်း ကြာမှုကာလနှင့် သင့်တော်သော ပို့ဆောင်ရေးအလေးချိန်

စမ်းသပ်မှုအတွက် နမူနာယူခြင်းသည် လူနေမှုအနေအထားမှ စတင်ရမည်။ နှာခေါင်းအတွင်းသို့ မှန်ကန်စွာ ဝင်ရောက်နိုင်ရန် ခေါင်းကို အနည်းဆုံး ၇၀ ဒီဂရီအထိ နောက်ဘက်သို့ ချိန်ညှိပေးရမည်။ ပလပ်စတစ်ဖိုင်ဘာဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ပေါ့ပါးသော နှာခေါင်းစမ်းသပ်မှုတုံး (သစ်သား သို့မဟုတ် ကယ်လ်စီယမ် အယ်လ်ဂီနိတ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော တုံးများကို အသုံးမပြုရ။ အကြောင်းမှာ PCR စမ်းသပ်မှုကို အတားအဆီးဖြစ်စေနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်) ကို နှာခေါင်းအတွင်းသို့ နှုတ်ခမ်းများနှင့် အမျှတစွာ ဖောက်သွင်းပေးရမည်။ ထိုသို့ဖောက်သွင်းပြီးနောက် နှာခေါင်းအတွင်းသို့ အနည်းဆုံး ၆ စင်တီမီတာ သို့မဟုတ် နှာခေါင်းအတွင်း နောက်ဘက်သို့ ရောက်သောအခါ အခက်အခဲကို ခံစားရမည်။ နေရာရောက်ပြီးနောက် တုံးကို ၃ ကောင်းမောက်မှ ၅ ကောင်းမောက်အထိ လှည့်ပေးရမည်။ ထိုသို့လှည့်ပြီးနောက် ၁၀ စက္ကန်းမှ ၁၅ စက္ကန်းအထိ နေရာတွင် ထားရမည်။ ထိုသို့ထားပြီးနောက် တုံးကို ချက်ချင်း ဖယ်ရှားပေးရမည်။ ထို့နောက် တုံး၏ အဖျားကို ဗိုင်ရပ်စ် သယ်ဆောင်ရေးအရည် (VTM) သို့မဟုတ် ယေဘုယျ သယ်ဆောင်ရေးအရည် (UTM) အတွင်းသို့ ဖြတ်ထည့်ရမည်။ ထိုအရည်များသည် နျူကလီအက်စစ်များကို ထိန်းသိမ်းပေးပြီး ဘက်တီးရီးယားများ အလွန်အမင်း ပေါ်ပေါက်လာခြင်းကို ကာကွယ်ပေးသည်။ နမူနာများကို ရေခဲသေတ္တာအတွင်း ထားရှိပြီး ၇၂ နာရီအတွင်း ပို့ဆောင်ရမည်။ အချိန်ကြာမှ အပူခံအပ်နေမှုသည် အားနည်းသော RNA ဗိုင်ရပ်စ်များကို ပျက်စီးစေပြီး နမူနာများကို ရယူရာတွင် အခက်အခဲဖြစ်စေသည်။

လေ့ကျင်းမှုနှင့် စာရင်းစစ်မှုများကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် လုပ်သက်မှုအပေါ် မှီခိုနေမှုကို လျော့နည်းစေခြင်း

နည်းလမ်းများတွင် ကွဲပြားမှုရှိခြင်းသည် အနုတ်လက်ခံရသည့် ရလဒ်များ မှားယွင်းစေခြင်း၏ အဓိကအကြောင်းရင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် စနစ်ကျသည့် လေ့ကျင့်မှုများကူးစက်မှု နမူနာများ အတိအကျရရှိရေးကို သိသိသာသာ မြင့်တင်ပေးသည်။ ခန္တာကာယ မော်ဒယ်များနှင့် ဗီဒီယို ပြသမှုများကို အသုံးပြုသည့် မော်ဂျူးများသည် ဆရာဝန်များအား မှန်ကန်သည့် ထောင်လောက်၊ နက်ရှိုင်းမှုနှင့် နေရှိချိန်ကို အတွင်းစိတ်ထဲတွင် အမှန်အကန် သိမ်းဆည်းနေစေရန် ကူညီပေးသည်။ အစပိုင်း လေ့ကျင့်မှုများကို ကာလအလိုက် စွမ်းရည်စမ်းသပ်မှုများနှင့် တွဲဖက်ပေးခြင်းဖြင့် အမှတ်သောင်မှုများ ပိုမိုကောင်းမွန်လာစေသည်။ ခေါင်းကို အနည်းငယ် ကောက်ခြင်း၊ စွပ်သည့် ပုံစံ၊ ထည့်သည့် နက်ရှိုင်းမှု၊ လှည့်သည့် အကြိမ်ရေ၊ နေရှိချိန်နှင့် ပို့ဆောင်ရေး မီဒီယာထဲသို့ ချက်ချင်း ထည့်သွင်းခြင်း စသည့် အချက်များကို ဖော်ပြသည့် ရိုးရှင်းပြီး သက်သေအထောက်အထားများဖြင့် အကြံပေးထားသည့် စုစုပေါင်း စုဆောင်းမှု စစ်ဆေးစာရင်းသည် မှုန်းမှုအမှားများကို လျော့နည်းစေသည်။ စင်တာများစွာတွင် ပြုလုပ်သည့် စစ်ဆေးမှုများတွင် ထိုကဲ့သို့သည့် စစ်ဆေးစာရင်းများကို အသုံးပြုသည့် အဖွဲ့အစည်းများတွင် လုံလောက်သည့် နမူနာများ၏ အချိန်ကာလ ခုနှစ်လအတွင်း ၆၈ ရှိမှ ၉၀ အထက်သို့ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ စimulation-based just-in-time coaching ကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် အတွေ့အကြုံရှိသည့် လုပ်သမ်းများနှင့် အသစ်စက်စက် လုပ်သမ်းများအကြား စွမ်းရည်ကွာဟမှုများကို ပိုမိုနှိပ်နှိမ်ပေးပြီး နမူနာတိုင်းသည် အတူတူပဲ မြင့်မားသည့် စံနှုန်းများကို ဖော်ပြနေစေသည်။

နှာခေါင်းအောက်ပိုင်း စွပ်သည့် နမူနာများကို အသုံးပြုခြင်း၏ အားနည်းချက်များနှင့် အကူအညီဖြစ်စေသည့် အခြေအနေများ

အထက်ပိုင်းနှာခေါင်းနှင့် နှာခေါင်းအောက်ပိုင်း (nasopharyngeal - NP) စွပ်စမ်းမှုသည် အထူးသဖြင့် အာရုံခံနိုင်မှုများသော်လည်း လက်တွေ့အသုံးပြုမှုတွင် သိသာထင်ရှားသော အားနည်းချက်များရှိပါသည်။ နှာခေါင်းအတွင်းသို့ စွပ်စမ်းမှုကို စင်တီမီတာ ၆ စင်တီမီတာအထက်အထိ ထည့်သွင်းရန် လိုအပ်ပါသည်။ ထိုသို့သော စွပ်စမ်းမှုသည် နှာခေါင်းအတွင်း မသ comfortable ဖြစ်စေပြီး အန်ချင်စိတ်၊ နှာခေါင်းဖျားချင်စိတ် သို့မဟုတ် သေးငယ်သော သွေးယိမ်းမှုများကို ဖော်ပေါ်စေနိုင်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုစွပ်စမ်းမှုကို ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ကျွမ်းကျင်သူများသာ လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်ပါသည်။ အထို့ကြောင့် အသုံးပြုသူများကို ကိုယ်တိုင်စွပ်စမ်းမှု လုပ်ဆောင်ရန် မသုံးသော အခြေအနေများတွင် အသုံးပြုရန် မသင့်တော်ပါသည်။ ထို့ကြောင့် အထူးသဖြင့် အများပြည်သူ စမ်းသပ်မှုများတွင် အသုံးပြုရန် မသင့်တော်ပါသည်။ အကူးအပေါက်များ၊ ပါဝင်သူများ၏ သေးငယ်သော မသ comfortable ဖြစ်မှုများနှင့် လုပ်ဆောင်ရန် လွယ်ကူမှုများကို အဓိကထားသော အများပြည်သူ စမ်းသပ်မှုများတွင် အထူးသဖြင့် အသုံးများပါသည်။ နှာခေါင်းအရှေ့ပိုင်း စွပ်စမ်းမှုများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက SARS-CoV-2 အတွက် အာရုံခံနိုင်မှု ၇၅.၈ ရှိသော်လည်း ကိုယ်တိုင်စွပ်စမ်းမှုကို လုပ်ဆောင်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် NP စွပ်စမ်းမှု၏ အာရုံခံနိုင်မှု ၉၂.၄ သည် လုပ်ဆောင်ရန် ပိုမိုရှုပ်ထွေးမှုများ၊ လူအင်အား လိုအပ်မှုများနှင့် လေထုတွင် အဏုမှုန်များ ဖော်ပေါ်စေနိုင်သည့် အန္တရာယ်များကို ပေးစွန်းရပါသည်။ ကားမောင်းသွားပြီး စမ်းသပ်မှုများ၊ ကျောင်းများ သို့မဟုတ် အရင်းအမြစ်နည်းသော နေရာများတွင် ထိုကန့်သောင်းများကြောင့် အသုံးပြုမှုကို ကန့်သောင်းလုပ်ရပါသည်။ ထို့ကြောင့် NP စွပ်စမ်းမှုများသည် ရှင်းလင်းသော ရောဂါရှာဖွေရေးအတွက် အချက်အလက်များကို အတိမ်အနက် အတည်ပြုရန် အချက်အလက်များအဖြစ် အသုံးပြုနေသော်လည်း ထိုစွပ်စမ်းမှုများကို အသုံးပြုရန် လိုအပ်သော လူအင်အားများ၊ လူနေမှုအခြေအနေများနှင့် လုပ်ဆောင်နိုင်မှုအခြေအနေများကို အချက်အလက်အဖြစ် ထည့်သွင်းစဉ်းစားရပါသည်။

FAQ အပိုင်း

အသက်ရှူလမ်းကြောင်း ဗိုင်းရပ်စ်များသည် စောစောပိုင်း ပိုးစွဲမှုအဆင့်တွင် အဓိကအားဖြင့် မည်သည့်နေရာတွင် ပုံပေါ်လာကြသနည်း။

နှာခေါင်းနှင့် လည်ချောင်းဆက်စပ်နေသော နှာလမ်းကြောင်းအပိုင်း (nasopharynx) သည် ပိုးစွဲမှု၏ အစပိုင်းအဆင့်များတွင် အဓိက ပုံပေါ်လာသည့်နေရာဖြစ်ပါသည်။ ထိုနေရာတွင် မှုန်မှုန်ပါသော အရေပြားဆဲလ်များ အများအပြားရှိပြီး ACE-2 ပါဝါရှိသော ပုံစံများလည်း ကြွယ်ဝစွာရှိသောကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။

နှာခေါင်းနှင့် လည်ချောင်းဆက်စပ်နေသော နှာလမ်းကြောင်းအပိုင်းမှ နမူနာယူခြင်း (nasopharyngeal swab) သည် နှာခေါင်းရှေ့ပိုင်းမှ နမူနာယူခြင်း (anterior nasal swab) ထက် အဘယ့်ကြောင့် ပိုမိုကောင်းမွန်သနည်း။

နှာခေါင်းနှင့် လည်ချောင်းဆက်စပ်နေသော နှာလမ်းကြောင်းအပိုင်းမှ နမူနာယူခြင်းသည် စောစောပိုင်း ပိုးစွဲမှုအဆင့်တွင် ထိုနေရာတွင် အထူးသဖြင့် စုစည်းနေသော ဗိုင်းရပ်စ်ပုံစံများကို နမူနာယူနိုင်သောကြောင့် ရောဂါအဖွဲ့အစည်း ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာမှု အသိအမှတ်ပြုနိုင်မှုကို ပိုမိုမြင့်မားစေပါသည်။

နှာခေါင်းနှင့် လည်ချောင်းဆက်စပ်နေသော နှာလမ်းကြောင်းအပိုင်းမှ နမူနာယူခြင်းသည် အများပြားသော စမ်းသပ်မှုများအတွက် သင့်တော်ပါသလား။

မသင့်တော်ပါ။ ထိုနည်းလမ်းသည် ခန္တာကာယအတွင်းသို့ ထိရောက်စွာ ထည့်သွင်းရသော နည်းလမ်းဖြစ်ပြီး ကျွမ်းကျင်သော ကျန်းမာရေး ပုဂ္ဂိုလ်များ၏ အကူအညီဖြင့်သာ လုပ်ဆောင်နိုင်သောကြောင့် အကြီးစား အသိုင်းအဝိုင်းအတွင်း စမ်းသပ်မှုများအတွက် မသင့်တော်ပါသည်။

နှာခေါင်းနှင့် လည်ချောင်းဆက်စပ်နေသော နှာခေါင်းအတွင်းပိုင်းမှ နမူနာယူရန် အရေးကြီးသော လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအဆင့်များမှာ အဘယ်နည်း။

အရေးကြီးသော အဆင့်များတွင် ခေါင်းကို နောက်ဘက်သို့ ချိန်ညှိခြင်း၊ စွပ်သော အရှည် ၆ စင်တီမီတာအထက်ရှိသော နမူနာယူခြင်း၊ အကြိမ်ပေါင်းများစွာ လှည့်ပေးခြင်း၊ ၁၀ မှ ၁၅ စက္ကန်းကြာအောင် ထားခြင်းနှင့် နမူနာယူခြင်းအပိုင်းကို ဗိုင်းရပ်စ်သယ်ဆောင်ရေး အလွှာထဲသို့ ချက်ချင်း စိမ်ခြင်းတို့ ပါဝင်သည်။

နှာခေါင်းနှင့် လည်ချောင်းဆက်စပ်နေသော နှာခေါင်းအတွင်းပိုင်းမှ နမူနာယူခြင်းနှင့် ဆောင်ပါသော စိန်ခေါ်မှုများမှာ အဘယ်နည်း။

စိန်ခေါ်မှုများတွင် မသ comfortable ဖြစ်ခြင်း၊ အန်ခြင်း၊ သွေးယိမ်းခြင်းနှင့် လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများ ကွဲလေးမှုများ ပါဝင်ပြီး ဤစိန်ခေါ်မှုများကို ဖြေရှင်းရန် စနစ်တကျ လေ့ကျင်းမှုများနှင့် ကာလအလိုက် အကဲဖြတ်မှုများ လိုအပ်ပါသည်။